ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΜΟΥ

Έφερα στα πόδια σου

όλα τα πολύτιμα μου …

Ένα δαχτυλιδάκι

από το πανηγύρι

το φτηνό μου κολιεδακι …

της ψυχής μου

το μικρό κλειδάκι …

Ακούμπησα και στην

παλάμη σου

όλο το παρελθόν μου

με ένα πικρό μου δάκρυ …





Φυλαξε στην παλάμη σου

τα ψεύτικα στολίδια

να σου θυμίζουν την αλήθεια …



Κλείδωσε το παρελθόν

πέταξε το στην άβυσσο…

μην κλάψεις …



Ξεκλείδωσε την ψυχούλα μου

και πέτα το κλειδάκι …

μην τρομάξεις …

το εννοεί το πάντα …

ψυχή μου: Γράμμα σ' ένα νέο συγγραφέα

ψυχή μου: Γράμμα σ' ένα νέο συγγραφέα: "Kαλέ μου φίλε, η αλήθεια είναι πως δεν έχω φτάσει ακόμη σε ώριμη ηλικία - ούτε ανθρώπινη ούτε και συγγραφική - για να δι..."

ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙΣ

Γαντζώθηκα με νύχια

και με δόντια

σε νύχτες ατέρμονες

σε μέρες μικρές …

Σπασανε τα νύχια

μούδιασαν τα δόντια

χαλάρωσε το σφίξιμο

κοντεύω να τις χάσω …

Γαντζώθηκα από μαλλιά

και στα κενά της μνήμης

βάζω δάκρυα ματωμένα

στις χαραμάδες

ευελπιστώντας να αποκλείσω

δραπετεύσεις …

ΒΕΛΟΥΔΙΝΟ ΚΟΥΤΑΚΙ

Σε ένα σταυρό χάραξα

με μπλε του ουρανού

όλα τα σ’ αγαπώ …

Σε ένα βραχιόλι πέρασα

τα δάκρυα που έριξα

το βράδυ του χαμού …

Την βέρα που μας έδεσε

στο στήθος μου την κρέμασα

μαζί με τον σταυρό …





Άδειο βελούδινο κουτάκι

που έμεινε ανοιχτό …

να μου βροντοφωνάζει

δεν θέλω να σε ξαναδώ …

ΣΑΡΚΟΒΟΡΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Σαρκοβόρα πουλιά που

σπαράζουν τις μνήμες

οι μοναχικές μου οι νύχτες …

Σαρκοβόρα αγρίμια που

ξεσκίζουν τις σάρκες

οι ανομολόγητοι μου πόθοι …

Σαρκοβόρα φυτά που

αρπάζουν τις μέρες

οι κοφτές μου ανάσες …

Κι όλα αυτά

μακριά από σένα ….

ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΠΑΓΩΜΕΝΟ

Μες της βροχής το πάπλωμα

και του χιονιού το χάδι

χθες σε ονειρεύτηκα …

Έκλαιγες λέει που έφυγα

μαύρα φορούσες ρούχα …

Να σε αγγίξω δεν έφτανα

δάκρυα να σκουπίσω

και κρύωνες και έτρεμες

και πώς να σε φιλήσω …

Τίναξα το πάπλωμα

νιφάδες να σ' αγγίξουν

να αντιληφτείς πως είμαι εδώ

πως νοιώθω όπως νοιώθεις …

Μια ηλιαχτίδα μπήκε κρυφά

το όνειρο να διώξει

και έμεινε η εικόνα σου

βρεγμένη απ’ την βροχή

και κρύα από το χιόνι

να κυνηγά την σκέψη μου

μέχρι ξανά η νύχτα να σιμώσει …

ΜΕΧΡΙ ΚΑΠΟΙΟΣ

Μέχρι κάποιος να ράψει

τα χείλη μου με κλωστή

αφωνίας…

Μέχρι κάποιος να κλείσει

τα μάτια μου με γυαλιά

λησμονιάς …

Μέχρι κάποιος να σβήσει

της ψυχής μου το φως …

Θα ψάχνω ψαλίδια …

Θα βρίσκω αχτίδες …

Θα ψηλαφίζω λέξεις

Θα ζωγραφίζω αναμνήσεις …

Θα φοβάμαι την λήθη …

Θα ματώνω την σάρκα …

Θα δακρύζω από αγάπη …