ΑΤΙΤΛΟ

Στα δυνατά πόδια
μην βάζεις
μεταξωτά πασουμάκια ...
Γρήγορα θα τα ξεσκίσουνε
και παλι γυμνά τους
άλλους θα πατάνε !!!!!!!

ΤΟΙΧΟΣ -ΖΩΗ

Ένα τοίχος με αμέτρητες
γραμμές κάθετες σε πεντάδες
είναι η ζωή του καθενός μας…
Λεπτές και κοντες για κάθε λάθος
χοντρές και κόκκινες για κάθε αμαρτία …
Κι όταν ο τοίχος γεμίσει
και δεν υπάρχουν κενά
να χωρέσουν κι άλλες γραμμές
πρέπει να ετοιμαζόμαστε …
Ο κάθε τοίχος δεν μπορεί
να πουληθεί ,να βαφτεί ,να δανεισθει …
μπορείς μόνο να τον γκρεμίσεις
και να γκρεμιστείς μαζί του !!!!!!!!!!

ΚΟΙΤΑ ΔΕΝ ΚΛΑΙΩ

Κοίτα δεν κλαίω …
σε κοιτάζω να κοιμάσαι
ήρεμη επιτέλους …
Δεν με αφήνουν να σε αγκαλιάσω …
Περναω τα δάχτυλα μου
από το πρόσωπο σου
και βλέπω τις εκφράσεις σου να το
ζωγραφίζουν …
θέλω να φύγουν όλοι
Να μείνουμε μόνοι …
Να σε πάρω αγκαλιά …
Να σου τσαλακώσω τα ρούχα …
Να σε ζεστάνω …
Να βάλω το πρόσωπο μου
στο λαιμό σου
να αναπνεύσω
την γνώριμη μυρωδιά σου…
Να σε παρακαλέσω …
Να μην με αφήσεις …
Κοίτα δεν κλαίω …
Από τώρα μου λείπεις
μα θα είμαι γενναίος …
κι ας όλα μου λένε
πως όλα έχουν ένα τέλος !!!

ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ

Η μοναξιά μου μια
απαλή χνουδωτή κουβέρτα
που θα τυλίξει και θα ζεστάνει
την ψυχή μου
που πάγωσαν με τα χνώτα
της αδιαφορίας τους
όλοι αυτοί που νόμιζα
πως μ’ αγαπούσαν …

ΙΚΕΤΕΥΟΝΤΑΣ

Έπεσα στα γόνατα

μπροστά στην εικόνα …

Άφησα σαν τάμα

το δάκρυ να κυλήσει …

Ικέτευσα για ένα θαύμα

και ευλαβικά φίλησα

την ελπίδα που φώτιζε

της προσμονής την ανάγκη …

Εδώ στον ναό

των ονείρων !!!!

ΟΣΑ

ΟΣΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΠΩ ...
ΟΣΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ...
ΟΣΑ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ...
ΟΣΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ ...
ΟΣΑ ΞΕΧΑΣΑ ...
ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ !!!!!!

ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΑΙΜΑΤΟΣ

Στην χλαμύδα του έρωτα
μια σχισμή
στο ύψος της ψυχής …
και στα ξέφτια της
ένα υπόλοιπο από
σταγόνες ξεπλυμένου
αίματος να θυμίζουν
πως οι μαχαιριές
πληγώνουν αιώνια ...
πως το νερό του χρόνου
δεν καταφέρνει παρά
να τις ξεθωριάσει …