Στις γιορτές που χαθήκαν
στις πληγές που δεν κλεισαν
σου ορκίζομαι …
Στις στιγμές μοναξιάς μου
στις φωτιές της καρδιάς μου
σου ορκίζομαι …
Στο άδειο κρεβάτι
στο άδειο μου σώμα
σου ορκίζομαι…
Ορκίζομαι χωρίς φόβο
με πολύ όμως πάθος
να μην δώσω σε άλλον
όσα ανήκουν μόνο σε σένα !!!!!
Τρεμοσβησανε τα φώτα
και σκοτείνιασε ο χώρος
μιας βροντής ο ήχος ήρθε
και η λάμψη αστραπής …
Έψαξα να βρω απάγκιο
μια γωνιά για να κρυφτώ
κάποιον να με αγκαλιάσει
να μου πει το ¨μη φοβάσαι
μπόρα είναι θα περάσει ¨
Άδειο σαλόνι, άδεια ζωή …
Και εγώ ακόμη να φοβάμαι
την βροχή την αστραπή…
Άδεια ζωή, άδεια ψυχή
και τα φώτα από το δρόμο
να φωνάζουν ¨έλα να κρυφτείς ¨…
Μα δεν θέλω να κρυφτώ
μια αγάπη θέλω να παρηγορηθώ !!!!!!!!!!
Κάποιος ευνούχισε
τις μυρωμένες μου αναστολές …
Κάποιος βίασε
τις σκοτεινές μου προσμονές …
Κάποιος σκότωσε
τις φοβισμένες μου σιωπές …
Κάποιος με ελευθέρωσε
και τώρα πώς να υπάρξω ;
Τα θέλω όλα πίσω …
Για να μπορώ να συνεχίσω !!!!!
Άγγιξε με τα ακροδάχτυλα
το γεωφυσικό χάρτη στο πρόσωπο
σαν τους τυφλούς ψηλάφισε το….
Και θα σου εξηγώ ποιο έγινε πότε
κι αν δεν θυμάσαι εσύ καλά
εδώ είμαι εγώ για να σου πω …
Ποιο αυλάκι άφησαν τα δάκρυα
ποια χαράδρα από την στενοχώρια
ποιο στεγνό ποτάμι από την αγωνία
ποια έρημο στέγνωσαν οι πίκρες
ποια χαρακτηριστικά αλλοίωσαν οι αναμονές
ποια λαβα έκαψε τα ψεύτικα γέλια
ποια ανεμοθύελλα έκλεισε τα βλέφαρα
ποια κύματα διάβρωσαν το οβάλ των ονείρων…
Κι αν δάκρυα σου φέρουν οι θύμισες
προετοιμάσου να αντικρίσεις
και τον δικό σου χάρτη …
 |
